می نشینم در گذرگاه عبور
تا که آید یک پا و دست اندرمروز
سوی چشمانم ، سرم را پیش و پس وا می کِشد
نیست حتی ، یک نگاه یک ردّ پا
موضوعات مرتبط: دل نوشته های من
تاريخ : سه شنبه سوم فروردین ۱۳۹۵ | 3:17 | نویسنده : آمنه آقایی |
درباره وب
هر لحظه و هر روز ممکن است که فقط یک خاطره شوم در ذهن ها و آن روز فقط همین گفته ها خواهد ماند و همین نقش ها . پس با خودم میگویم :
با کلامی میشود اعجاز کرد
با کلامی تلخ و تند میشود ناساز گاری ساز کرد
خنده ها را گریه کرد رشته ی پیوندها را پاره کرد
با کلامی مهربان چون سر انگشت نسیم میشود هر عقده ای را باز کرد
رشته های پاره را پیوند زد,دوستی آغاز کرد
با کلامی میشود اعجاز کرد.
موضوعات وب
لینک دوستان
حامیان وطن اسکین
موضوعات مرتبط: دل نوشته های من
آخرین مطالب
پيوندهای روزانه
آرشیو مطالب
حامیان بلک اسکین
امکانات وب