از آن روز ، روزها و ماه ها و سال ها گذشته است 

آن روز از دهه  شصت که با پول پس اندازم ( هرچند نمیدانم از کجا بود چرا که آن روزها رسم بر توجیبی دادن به بچه ها نبود یا شاید ما نداشتیم ) با شور وذوق  کتابی را خریدم که شاید هیچ وقت بازش نکرد برای خواندن و تک گلی که با برگ و شکوفه های ریز تزیین شد و عاشقانه هایم را در قالبشان تقدیم کردم . تقدیم معلمی که اکنون فرسنگ ها فاصله دارد از اینجا و اما هر روز در قلبم است یادش 

و امروز ، امروز خودم به عنوان یک معلم شاهد صدها پیام تبریک و تهنیتی بودم که فارغ از دنیای بیرون و کرونا ، در دنیای مجازی بدون کرونا برایم ارسال شد از دانش آموزان دهم . یازدهم . دوازدهم و حتی دانش آموزانی که چندین سال قبل افتخار معلم بودنشان را داشتم 
و در نهایت ، دانش آموزی که پنج سال معلمش بودم و اینک ... 

نوشت که : 

امسال هم گذشت باتمام خوبی ها و بدیاش با همه شیطنت ها و بازیگوشی ها 
امسال اخرین سال بود و چه تلخه جدایی از کسایی که مثل یه مادر بالاسرمون بودن مراقبمون بودن و برای خودمون و ایندمون حرص می خوردن 
امسال که ساله اخر بود میشد فهمید یه معلم چقدر میتونه به فکر دانش اموزاش باشه 
و چقدر میتونه مثل یه مادر از بچش دفاع کنه 
امسال من تونستم بفهمم که اگه یه روز پیشم نبودید چقدر اون روز خسته کننده و ناراحت کننده بود
و شاید تا الان بهتون نگفته باشم اما از اعماق قلبم دوستتون دارم و ازتون ممنونم و امیدوارم همیشه سالم و تندرست باشید 

                                             روزتان مبارک

و این همه آن چیزی است که یک معلم می خواهد . معلمی عشق است . شور است . اشتیاق است حتی اگر ازپشت تدریس در فایل های پی دی اف و فیلم های ساخته شده با نرم افزارها وآزمون های انلاین و کلاس های رفع اشکال واتسپ و تلگرام و ... باشد 

این روز بر تمام معلمانم از دوره ابتدایی و راهنمایی و دبیرستان تا اساتیدم در دانشگاه مبارک