امیدوارم که در زیر سایه ی خداوند منان سلامت وپاینده وجاودان باشید .

هنگامی که به سالهای پیش خود می نگرم متوجه تغییرات وپیشرفت در نوع تفکر خود میشوم که اینها همه  برگرفته ومتعلق به آموخته های من وآموزش های شما معلم عزیز است .چه روزها که باهم به شوق آمدن به مدرسه کفش های سخت کوشی وچمدان علم ودانش را بستیم ودرجاده ی مقدس خودسازی گام برداشتیم.

در این راه دور ودراز راهنمایی داشتیم که دلسوزان دانسته های خودرا بدون غرور نثارمان میکرد .او کسی بود که درس عشق وشوق با نگاهش ومحبت ومتانت با سخنانش آمیخته بود .اوهمان کسی  بود که سبب رشد شکوفه های جامعه ی ما شد وبه مسافران این جاده آموخت که این راه دورودراز که شاید هیچگاه انسجام نیابد فقط مکان یادگیری علوم متفاوت نیست بلکه لحظاتی هم هست تا مسافرانش شادی هارا جمع .بدی ها را تفریق وغم ها را تقسیم وخوبی هارا ضرب کنند .

حال از این ماجرا هشت سال میگذرد ومن هنوز در حال یادگیری مهارت های زندگی از شما معلم عزیز هستم .به امید آنکه ما نوجوانان ایزانی روزی بتوانیم تمام خلاقیت های وجودمان را به کمک همه ی معلمان عزیز به عرصه ی حضور برسانیم .

به امید آن روز

این نامه رو برای کسی نوشتم که خیلی خیلی دوستشون دارم کسی که همیشه  به یادشان هستم وهیچ وقت خاطرات خوبشون رو فراموش نمیکنم .کسی در مدت سه سال کلی چیزهای خوب به من یادداد وکسی که معنی تمام حرفاشون  رو الان درک میکنم .کسی که قلبی  صاف همانند دریا وروحی بزرگ همچون آسمان آبی دارد .کسی که ...................................

کسی که اول اسمشون ا یا ی  باشه

بيتا خانم

با اجازه شما نامه ات رو برداشتم

.