الصدق والمكر : راستي و حيله
كان الرجلان في مدينة . دومرد در شهري بودند .
مكار و ساذج حيله گر و ساده لوح
ذهب هذان الرجلان الي خارج المدينة . اين دومردبه بيرون از شهر رفتند .
وبعد مدة كسبا اموالا كثيرة . وبعد از مدتي پول هاي بسياري به دست آوردند .
قال الساذج : ساده لوح گفت :
نأخذ قسما من الاموال و ندفن الباقي تحت هذه الشجرة .
بخشي از پول ها را برميداريم و بقيه را زير اين درخت پنهان مي كنيم .
فقبل صديقه . پس دوستش پذيرفت .
بعد ايام چند روز بعد
ذهب المكار و اخذ الاموال حيله گر رفت و پول ها را برداشت .
وبعد مدة وبعد از مدتي
جاء صديقه وقال : انا محتاج الي مال .. نذهب ونأخذ الاموال .
دوستش آمد و گفت : منبه پول نياز دارم . برويم و پول ها را برداريم .
فذهبا معا . پس باهم رفتند .
وعندما وصلا الي تلك الشجرة ما وجدا الاموال .
وهنگامي كه به آن درخت رسيدند پول ها را نيافتند .
عجيب .. ها .. انتَ سرقتَ الاموال عجيب است هان ! تو پول ها را دزديدي .
كلا .. والله .... لا هرگز .. به خدا سوگند .. نه
نعم ... السارقون هكذا . بله .. دزدان اين چنينند .
فذهبا عند القاضي . پس نزد قاضي رفتند .
من سرق الاموال ؟ چه كسي پول ها را دزديد ؟
والله .. إنّ هذا الرجل سرق الاموال . به خدا سوگند . قطعا اين مرد پول ها را دزديد .
هل عندك شاهد ؟ آيا شاهدي داري ؟
نعم ... الشجرة ... بله .. درخت ..
تعجبّ القاضي . قاضي تعجب كرد ..
بعديوم : ذهب القاضي عند الشجرة . روز بعد قاضي نزد درخت رفت
ايتها الشجرة ! من سرق الاموال ؟ اي درخت ! چه كسي پول ها را دزديد؟
فسمع صوتا . پس صدايي شنيد .
ذلك الرجل سرق الاموال . آن مرد پول ها را دزديد .
تعجب ّ القاضي كثيرا . قاضي بسيار تعجب كرد .
وعلم أنّ شخصا داخل الشجرة . فأمر بجمع الحطب وأشعل النار حول الشجرة .
ودانست كه شخصي درون درخت است و پس دستور به جمع آوري هيزم داد و آتشي
را پيرامون درخت برافروخت .
فخاف ذلك الشخص وخرج منها . پس آن شخص ترسيد و از آن خارج شد .
فظهر المكر و افتضح المكار . پس حيله آشكار شد و حيله گر رسوا شد .
