شقايق جان . خانم لؤلؤ
موفقيتت رو در مسابقه انشاي عربي در منطقه تبريك ميگم . ببخش عزيز كه دير شد . اصلا يادم نبود كه بايد مثل بچه هاي سال هاي قبل اين موفقيت رو اينجا ثبت مي كردم .
يك جمله رو هم بهت بگم :
اون موقعي كه فعل تذهَبُ رو به شكل تُذهِبُ آوردي و در واقع معني فعل رو از لازم به متعدي تغيير دادي ، ازت پرسيدم : چطوري به اين نكته رسيدي و تو عزيز بلافاصله كتابت رو باز كردي و بخش دراسات رو تو يكي از درس ها نشونم دادي و گفتي : خانم خودتون اينجا گفتيد . نميدوني اون موقع چقدر خوشحالم كردي از اينكه مي ديدم دانش آموزاني دارم كه با دقت به مطالب گوش مي دهند و هر كلمه اي رو كه از دهانم در مياد رو هوا مي گيرند .
دلم ميخواد و ارزو ميكنم برات كه هميشه و همه جا و در هر كاري همين قدر دقيق و نكته سنج باشي . در ضمن ببخش كه نتونستم شماره اي در اختيارت بذارم تا بتوني باهام تماس بگيري .
خوب ، اينم يك جور تجربه بود ديگه تو دادن شماره تلفن . 
موضوعات مرتبط: درددل های من ونامه های شما