وبعد سلام به شما دوتا . ملیکا و شادان

ملیکا جان ! راستش رو بخواهی تو کلاس همچین بگی نگی (حالا تو کلاس عربی حداقل) بداخلاق بودی و درس رو با بی میلی یاد می گرفتی هرچند که درست خوب بود . اما بی اشتیاقی تو تمام اعضای وجودت موج می زد . یک وقتایی هم که حال حرف زدن داشتی یک تیکه هایی میومدی . برا همین اصلا باورم نمیشد که این ملیکا همون ملیکا باشد . به هر حال خوشحالم میکنی .

شادان خانم ! من هرکاری که انجام دادم و هر راهی رو که برا خاطر شما باهاتون همقدم شدم فقط به خاطر اون وظیفه معلمی هست که رو دوش خودم احساس میکنم . بنابراین هیچ کار اضافه ای انجام ندادم که به خاطر اون بخواهی ازم تشکر کنی . امیدوارم همیشه و همه جا موفق باشی . یادت باشد که همیشه دوران هایی در زندگی انسان پیش میاد که اصلا تحت کنترل اون نیست و چه بسا باعث اذیت و آزارهای اولیه بشه . اما بعدها به خوب بودن اون موضوع پی می برید . (البته درگوشی بهت بگم : من این رو برا خودم به کار نبستم . شاید اگر سال قبل با راه و روش اموزش و پرورش میرفتم جلو خیلی چیزها تغییر میکرد که من از اون ها بی خبرم .برای من بهترین ها این بود که با دخترک های راهنمایی باشم وتجربیاتم رو دراختیار اون ها بذارم وسرانجام مقاومتم باعث شد تا یکسال پر از شادی رو باشماها تجربه کنم دوباره) و از سال بعد حواست رو بیشتر جمع کن برا پیدا کردن دوستان خوب . دوستانی که مثل شهرزاد و آیین و فاطمه و... بتونند کمک حالت باشند و تو رو به ادامه راه تشویق کنند .

راستی یک مورد جالب که تو نظراتتون هست ، اینه که همه شما درکنار تشکر ازمن اسم خانم عسگری رو هم میارید و جالبترش اینه که ما هردوتا کنار هم نشستیم و دست در دست هم داریم .

                          موفق باشید همه تون .که موفقیت تک به تک همه دانش اموزان عزیزم ارزوم است .